Bedwantsen worden steeds resistenter

De huid van bedwantsen wordt alsmaar dikker. Chemische bestrijdingsmiddelen, insecticiden, werken niet meer. Uit onderzoek is gebleken dat bedwantsen steeds resistenter worden. Dit is een groot probleem. De toename van het aantal bedwantsenplagen neemt ontzettend toe de laatste jaren. Mensen die te maken hebben gehad met bedwantsen in de slaapkamer weten hier alles van. Voor veel mensen zijn bedwantsen een grote nachtmerrie.

Bedwantsen verspreiden zich steeds meer en makkelijker

Bedwantsen, ook wel bedluis, genoemd is de afgelopen 10 jaar al enorm in aantal gestegen. Bedwantsen verspreiden zich gemakkelijk doordat wij steeds meer reizen. Ook is er een toename van bedwantsen, omdat wij ook vaker tweedehands meubels aanschaffen. Bedwantsen leven graag in de omgeving van mensen. Wij stralen warmte uit en daarnaast ademen wij koolstofdioxide uit en dat vinden de beestjes erg prettig. Bedwantsen verblijven graag in onze bedden, in de naden van ons matras. Zodra je bloedsporen in je bed aantreft, dan weet je genoeg. Investeer niet in chemische middelen en steek zelf geen energie in het bestrijden van de beestjes. Het heeft geen zin namelijk, het best neem je contact op met een professionele ongediertebestrijder.

Bedwantsen in naden van matras

Bedwantsen in naden van matras

Bloedsporen van bedwantsen

Bloedsporen van bedwantsen

 

Bedwantsen krijgen dikkere opperhuid

Onderzoekers hebben met een rasterelektronenmicroscoop naar de bedwantsen gekeken. Met deze microscoop is de dikte van de opperhuid van bedwantsen te zien. Hieruit bleek dat de huid van bedwantsen aanzienlijk dikker is geworden de laatste jaren. En dus ook lastiger te bestrijden met insecticiden. Insecticiden zijn chemische middelen waarmee voorheen bedwantsen te bestrijden waren. De grootste oorzaak van de opmars van bedwantsen in Nederland en Belgiƫ is dan ook dat bedwantsen resistent zijn geworden voor bepaalde chemische bestrijdingsmiddelen. Het bestrijden wordt daarom steeds moeilijker.

Enzymen in bedwants breekt giftige stof af

Bedwantsen, resistent voor chemische bestrijdingsmiddelen, produceren hoogstwaarschijnlijk meer ontgiftende enzymen. Zodra een bedwants in aanraking komt met een insecticide, zorgen de enzymen ervoor dat de giftige stof in een ongevaarlijke stof verandert. Gedegen onderzoek naar hoe dit proces exact in zijn werk gaat, moet ervoor zorgen dat er uiteindelijk een nieuwe gifstof geproduceerd wordt die niet door de enzymen van de bedwants afgebroken worden. Daarmee kan dan de bedwants worden bestreden.